Kasım 2008

Ö T E S İ

 

16.11.2018 



Çapraz Ateş

 
Kemal Çapraz

Kim vizyonsuz?


Türkiye, rotasını bilmediği bir yolda hızla ilerlemektedir. Yönünü, hedefini ve vizyonunu belirleyememiş olan yöneticiler Avrupa Birliği’ne teslimiyette karar kılmışlar, ama AB taviz üstüne taviz verilmesine rağmen yine de Türkiye’ye en ufak bir umut vermemiştir. Nasıl olsa ucu açık olan müzakereler boyunca daha koparacağı çok taviz vardır. Bunlardan asla vazgeçme niyetinde değildir.

Türkiye’nin gündemi her zaman dopdolu... Papa’nın gelmesi de gitmesi de olay oldu. Milyonlarca insana Papa işkencesi çektirildi. Papa ilgili kişi ve kuruluşlarla görüşerek kendisini yönetenlerin çizdiği yol haritasını harfiyen uyguladı. Papa’nın Türkiye’deki faaliyetleri, Türkiye’nin Avrupa Birliği tarafından sürekli sıkıştırılması, Kıbrıs Rum kesiminin zorla Türkiye’ye tanıtılma çabaları geçtiğimiz ayda en yoğun bir şekilde gündeme getirildi. Başbakan’ın ve Dışişleri Bakanının ani bir kararla, Rum kesimine liman açılabileceğini Avrupa Birliği’ne bildirmesi Türkiye’de bir skandalın oluşmasına sebep oldu. Çünkü devletin Kıbrıs politikası kökünden değiştiriliyor ama bu konuda devletin birimlerine en ufak bilgi bile verilmiyordu. Gazetelerimiz, “Altın Gol”, “Avrupa’ya ters köşe” gibi başlıklar attılar. Ama altın golü kendi kalemize attığımızın farkına geç varıldı.
Türkiye, rotasını bilmediği bir yolda hızla ilerlemektedir. Yönünü, hedefini ve vizyonunu belirleyememiş olan yöneticiler Avrupa Birliği’ne teslimiyette karar kılmışlar, ama AB taviz üstüne taviz verilmesine rağmen yine de Türkiye’ye en ufak bir umut vermemiştir. Nasıl olsa ucu açık olan müzakereler boyunca daha koparacağı çok taviz vardır. Bunlardan asla vazgeçme niyetinde değildir. Ama Türkiye kendi başına da bırakılmamakta, Türk hükümeti tavizlerin fazla olduğunu yüksek sesle dile getirmeye başladığında geri adım atarak Türkiye’nin Avrupa Birliği’nden kopması da engellenmektedir. Türkiye Avrupa Birliği yöneticilerinin tabiriyle “Eşikte tutulmalıdır”
Eşikteki Türkiye hiçbir zaman Avrupa Birliği’ne alınmayacaktır. Ama yüzüne de kapı kapatılmayacak, burada kapıya bağlanacaktır.
Ben hiçbir zaman Avrupa Birliği yöneticilerine kızmıyorum. Çünkü onlar çıkarlarının gereğini yapmaktadırlar. Benim kızdığım nokta bu kadar stratejik hareket eden Avrupa Birliği’ne karşı teslim olmuş yöneticilerimizdir. İnanın Türk halkı bile AB gerçeğini görmüş, Avrupa Birliği’ni isteyenlerin sayısı önemli ölçüde azalmıştır. Türkiye’de bir referandum yapılsa AB’yi isteyenler hezimete uğrayacaklardır. Medyanın bütün yönlendirmelerine rağmen arif olan Türk milleti gerçeği görmüş ve Avrupa Birliği’ni destekleyenlere desteğini çekmiştir.
Ufuksuz hükümet yöneticileri, Avrupa Birliği karşısında hata üstüne hata yaparken bunları ortaya koyan Kıbrıs’ın kahraman önderi Rauf Denktaş’a, “Git ülkende konuş” diyebilecek kadar da politikayı basitleştirmektedirler. Çünkü, sayın Denktaş’ın bu konuda söyledikleri bir bir ortaya çıkmakta, başbakan bunu itiraf etme yerine kandırıldım diyebilmektedir.
Kandırılmamak için Yunan-Rum ikilisinin bütün oyunlarını bilen bilge lidere kulak verme yerine hıncını ondan almaya çalışmaktadır. Türk milletinin kahraman Denktaş’a sahip çıkması başbakanı çılgına çevirmektedir.
Avrupa Birliği verilen bütün tavizlere rağmen 8 başlıkta müzakereleri askıya aldı. Avrupa Birliği adeta bir tiyatro oynuyor. Figüranı da maalesef Türkiye... Başbakan Erdoğan AB’nin bu kararı üzerine “AB’nin vizyonu yok” diyebilmektedir. Şunu açık ve net bir şekilde ortaya koymak lazımdır: Avrupa Birliği vizyonunu belirlemiş, rotasını çizmiş, emin adımlarla ilerliyor. Asıl vizyonu olmayan Türkiye Cumhuriyeti’ni şu anda yönetenler... Avrupa Birliğiyle devam mı edecek yoksa başka bir rotamı çizecek kendisine bunu dahi belirleyememiş bir ülkeyiz maalesef. Basınımızın yazdığı, başbakanımızın söylediği sözleri tersten okumak lazımdır diye düşünüyorum. Çünkü, “Altın gol” deniyor. Golü kendimize atıyoruz. “Vizyonsunlar” dediğimiz AB’nin politikaları net... Türkiye’ye her türlü tavizi kabul ettirerek yoluna devam ediyor. Demek ki burada, vizyonsuz olan bizim başbakanımız ve dışişleri bakanımız... Bu ikili daha Türkiye’yi ne gibi sorumluluklar altına sokacaklar? Başka ne gibi ek protokoller imzalayarak, Türkiye’nin geleceğini ipotek altına alacaklar?
Evet artık, Türkiye’nin vizyonunu ve rotasını net bir şekilde ortaya koyması lazımdır. Türkiye Avrupa Birliği’yle yola devam edemeyecektir. Bu net bir şekilde ortaya çıkmıştır. Şimdi yeni rotamızı ve vizyonumuzu ortaya koyacak devlet adamlarını seçmek de Türk milletine düşmektedir.


kemalcapraz@ufukotesi.com

Bu yazı toplam 5413 defa okunmuştur.

Ufuk Ötesi Gazetesi'nde yayınlanan yazı, haber ve fotoğraflar kaynak gösterilerek iktibas edilebilir.

UFUK ÖTESİ.COM

BU YAZIYI TAVSİYE EDİN

Adınız  Soyadınız

E-posta adresiniz
Arkadaşınızın e-posta adresi

 

Yazdır  - Sayfanın Başına Dön 

 

 Sayı :79

 KÜNYE
 
 ARŞİV
 
 ABONELİK
 
 REKLAM
 
 
  YAZARLAR
 Ali Arif Esatgil
Bayrak gibi yaşamak...
 Alptekin Cevherli
En zor yazım…
 Doç. Dr. Fethi Gedikli
Şimşek gibi çakıp geçen ülkücü
 Dr. Yusuf Gedikli
Sevgili Kemalciğim, candaşım, kardaşım, arkadaşım…
 Kemal Çapraz
Son söz...
 Olcay Yazıcı
Asil Neslin Son Temsilcisi: Kemâl Çapraz
 Bayram Akcan
“BOZKURT” Kemal ÇAPRAZ
 Aydil Erol
Bu çapraz, kimin çaprazı?!!
 Şahin Zenginal
Sensiz hayat zor olacak
 Ünal  Bolat
Sevdiğini Türk için seven Alperen
 Hayri Ataş
“YA BÖYLE ÖLÜM DEĞİL Mİ ERKEN”
 Mehmet Türker
Türk Dünyasının dervişi
 Mehmet Nuri Yardım
Kemal Çapraz diye bir kahraman
 Prof Dr. Ali Osman Özcan
Ufuk Ötesinde Çapraz Ateş
 Orhan Seyfi Şirin
Çapraz doğuştan ‘Reis’ti
 Rasim Ekşi
Kardeşim Kemal’in Vasiyeti
 Dr. Orhan  Gedikli
Sevgili Kemal Kardeşimin Ardından
 Dr. Ünal Metin
“Ufuk Ötesi” yaşıyor
 Özdemir Özsoy
Seni unutamayız
 Zeki Hacı ibrahimoğlu
30 yıllık dostumdu
 Süleyman Özkonuk
Öteki Ufuk
 Aybars Fırat
Kastamonu Beyefendisi
 Baki Günay
Kırım Meclisinde Kemal Çapraz sesleri
 Coşkun Çokyiğit
Kemal Çapraz “Tek Ağaç”lardandı
 Cem  Sökmen
Metropoldeki dâvâ adamı: Kemal Çapraz
 Ahmet Tüzün
İz Bırakan
 Asuman Özdemir
Sermayeye kurban gittin…
 Hüseyin Özbek
Kemal Bey
           
       
 
   

Karahan 2002